مىتواند در وطن صورت گيرد و هم در سفر ، اما « ضرب فى الارض » در آيه قصر به معناى حركت در هنگام قتال نمىتواند باشد زيرا اولًا اين سخن در اثر وجود « ان خفتم » در آيه قصر ذكر شده است نه اينكه لغت « ضرب فى الارض » را معنا نموده باشد و ثانياً در آيه قصر ذكر شده است نه اينكه لغت « ضرب فى الارض » را معنا نموده باشد و ثانياً در آيه 20 سوره مزمل مىفرمايد « و اخرون يضربون فى الارض يبتغون من فضل اللَّه . . . » و مشاهده مىكنيم كه در اين آيه شريفه ، براى كار دشوارى مانند تجارت از تعبير « ضرب فى الارض » استفاده شده است . بالاخره اينكه « ضرب فى الارض » به معناى حركت در هنگام قتال نيست بلكه به معناى « پيمودن با سختى و مشقت » است . البته قابل ذكر است كه حتى اگر « ضرب فى الارض » به معناى صرف مسافرت نمودن باشد يا به معناى حركت در هنگام قتال باشد ، باز هم مباحث ما به قوت خود باقى است زيرا چنان كه گذشت « ضرب فى الارض » فقط ظرف است يعنى ظرف حصول « ان تقصروا من الصلاه » براى « ان خفتم » است و چنان كه گذشت ملاك قصر صلاه وجود حالت خوف است . البته در ميان احاديث ، رواياتى وجود دارد كه قصر صلاه را در حالت وجود مشقت مطرح مىكند كه در باب 3 از ابواب صلاه مسافر در كتاب وسائل الشيعه ذكر شده است مانند صحيحه فضلاى ثلاثه : محمد بن على بن الحسين باسناده عن معاويه بن عمار انه قال لابى عبداللَّه عليه السلام : « انّ اهل مكه يتمّون الصلاه به عرفات قال عليه السلام : ويلهم اوويحهم و اىّ سفر اشدّ منه لا ، لاتتم » و آخرين حديثى كه در باب 3 از ابواب صلاه مسافر در وسائل الشيعه ، قيد مشقت را دارد ، اين حديث است : حديث 12 : محمد بن محمد بن